Doordeweekse gedachten
Doordeweekse gedachten · 19 februari 2026
Afgelopen week had ik het geluk om mij terug te mogen trekken in een tiny house op het Zeeuwse platteland. Lezen, denken, schrijven, wandelen. Dat is wat ik nu al dagen doe. Er gebeurt wat er altijd gebeurt als ik schrijftijd maak: dag na dag zak ik verder weg in woorden, beelden, herinneringen, geuren; tezamen vormen ze in een niet door mij te bepalen tempo een verhaal. De wandelingen die ik maak geven lucht aan de woorddichtheid, de brei van ideeën en gedachten die soms ondoordringbaar lijkt.
Doordeweekse gedachten · 20 november 2025
Vijf romans schreef ik in de afgelopen vijftien jaar. In al die verhalen speelde moederschap een grote rol. Moeders die het zwaar hadden, die worstelden. Geen modelmoeders. Ik vond het belangrijk te vertellen over hoe opgelopen trauma’s door kunnen werken in het moederschap. Hoe angsten via onze genen een weg vinden naar onze kinderen. Hoe tekorten, ontstaan in onze jeugd, ons beïnvloeden als we moeder worden (of vader natuurlijk, ook dat heeft een plek in mijn romans).
Doordeweekse gedachten · 25 september 2025
Deze zomer fietste ik met mijn man twee weken door Noord-Holland, Friesland en Overijssel. Wat een prachtig land is Nederland toch. Dorpjes, haventjes, de Wadden, rivieren; elke dag was het landschap anders, maar altijd mooi.
's Avonds was er veel tijd om te lezen. Ik las onder andere 'Dit is mijn hof' van Chris de Stoop. Het is een schrijnend verslag van de teloorgang van de boerderij van zijn familie.
Het heeft mij veel stof tot nadenken gegeven.
Doordeweekse gedachten · 31 augustus 2021
Augustus. Lome dagen, doorgebracht op campings, in Frankrijk of Engeland. Vakantie in mijn kindertijd bestond uit wekenlang boeken lezen. Thuis of op de camping, dat maakte mij niet zoveel uit. Hoewel: als ik ’s morgens vroeg door de uiterwaarden van de IJssel loop, de lucht opsnuif die werkelijk een andere geur heeft om zes uur ’s morgens dan om vier uur ’s middags, duiven hoor koeren en het zonlicht, gefilterd door de bomen in de verte, zie, bekruipt mij steevast een soort heimwee naar...
Doordeweekse gedachten · 17 april 2019
Het klinkt zo dramatisch: ‘Ik ben overspannen, ik las een pauze in.’ Ik plaatste deze boodschap een paar dagen geleden op facebook. De hoeveelheid reacties was overweldigend. Ik voelde me gesteund, gehoord en getroost. Maar ik voelde ook verbazing. Want veel reagerende mensen gingen er van uit dat ik me nu heel naar voel, dat even stoppen met vooral werkgerelateerde activiteiten me zwaar zou vallen. Zo is het dus niet.
Doordeweekse gedachten · 07 maart 2019
Ik ben een lafaard. Keer op keer zeg ik het tegen mijzelf terwijl ik naar de dansvloer staar waar vijf danseressen zich afwisselend traag en wervelend bewegen. Een vrouw draagt teksten voor, Frans, Nederlands, poezie, aanklacht, klaagzang, mijmeringen. En namen. Heel veel namen.
Doordeweekse gedachten · 06 februari 2019
De buschauffeur opent de deur met een vrolijk: ‘Goedemorgen!’ Rustig trekt hij op. Geen enkele keer voel ik mijn lichaam naar links of rechts hellen. Bij een stoplicht remt hij af, trekt weer op. Langzaam, alsof de bus vol baby’s zit. Meestal verloopt een busritje door onze hoofdstad heel anders.
Doordeweekse gedachten · 23 december 2018
Hij staat in de miezerige regen, een beetje ineengedoken. De daklozenkrant die hij verkoopt hangt naast zijn lichaam, geklemd tussen twee vingers die uit zijn jaszak steken. Deze man heeft het duidelijk koud. Ik ook. En ik heb haast, dus fiets ik door. Op mijn terugweg zal ik zijn krantje kopen, maar dat weet hij nog niet. Een uur later staat hij er nog. Ik stap af en loop met mijn fiets aan de hand in zijn richting. Hij deinst terug, maakt snel plaats voor mij, duikt nog dieper in zijn jas. De...
Doordeweekse gedachten · 11 oktober 2018
Afgelopen zomer is een van mijn zoons getrouwd. Een gebeurtenis die helemaal niet bijzonder was, elke dag trouwen er talloze koppels, maar toch heel bijzonder voelde, want mijn zoon trouwt hopelijk maar een keer. Alles wat er die dag gezegd werd, – allereerst door mijn zoon en zijn aanstaande tegen elkaar, maar ook door anderen over en tegen hen-, ontroerde me enorm, veel meer dan ik verwacht had. En nog weken na hun trouwdag peinsde ik over verbintenissen en samen zijn. Eén plus één is...
Doordeweekse gedachten · 25 juli 2017
Het is een zonnige dag. De Pazzanistraat op het Westergasterrein is gevuld met honderden mensen die de gebouwen in en uit lopen. Ze genieten van optredens van bands, sing a songwriters, dansers, modeshows, beeldende kunst, voordracht en theater. De finale van de Kunstbende vult de dag met de energie van tientallen jonge mensen die strijden om de winnaar te mogen worden in hun categorie. Kunstbende is een wedstrijd voor jongeren van 12 tot en met 18 jaar, waarbij ontwikkeling hoog in het vaandel...